Μα εμείς είμαστε “εναλλακτικοί”!

Αφού τις ιστορίες μου τις διαβάζουν μόνο η nazouanta και ο Α. (έστω και αν αυτός δεν γράφει σχόλια), το γυρίζω ξανά στα κοινωνικά μπας και επιστρέψει τουλάχιστον ο Inquisitor!

Ξεκινάω από την παρατήρηση ότι στην κοινωνία υπάρχουν πολλές φυλές. Θυμάμαι λίγο τον Γκράμσι και αναζητώ αυτήν που θέτει το τρεντ, την κυρίαρχη κουλτούρα. Ποιοι είναι πώς λέγονται;

Η απόφαση

(Συνέχεια από το προηγούμενο)

Δέκα λεπτά μου πήρε να ετοιμαστώ. Μάζεψα τα πράγματα από το γραφείο, έκλεισα τις πόρτες, έσβησα τα φώτα και περίμενα. Καθισμένος στο σκοτάδι και τη σιωπή.

Η αρχή μιας ιστορίας χωρίς τίτλο

Αργά. Αδύναμο φως από ένα πορτατίφ. Μια σκοτεινή μουσική γεμίζει το δωμάτιο. Αναζητώ εκείνους, για να πιάσω μιαν άκρη, να καταλήξω κάπου που δεν ξέρω, που δεν φαντάζομαι καν… Αλλά είναι μακριά…

Καταμεσής Καλοκαιριού

 

Καπνός η σκέψη
που μοιραία ακολουθώ

Καθαρό παιχνίδι

Είχα υποσχεθεί σε ένα φίλο ότι θα έγραφα ένα μικρό σχόλιο για το επεισόδιο με πρωταγωνιστή το Ζιντάν στον τελικό του μουντιάλ.