Λακωνίζειν
Τρίτη, 1 Αυγούστου 2006
Αν και έχω παραβεί πολλάκις το λακωνίζειν, αντιλαμβάνομαι κάθε μέρα και πιο έντονα την αξία του.
Να μένει τελικά και κάτι απ’ όσα λέμε.
Sous la Façade
Avec Cérulaire Enchaîné
-
Πρόσφατα σχόλια
Μιχάλης στο Η μαριονέτα Cérulaire στο Η μαριονέτα Μιχάλης στο Η μαριονέτα absurdus_delirium στο Νέοι της Σιδώνος absurdus_delirium στο Καλόγρια
Τρίτη, 1 Αυγούστου 2006 at 10:05 μμ
“Να μένει τελικά και κάτι απ’ όσα λέμε”.
Από τα ήδη λιγοστά λεγόμενα. Το λακωνίζειν από τη μεριά του ομιλητή.Η ικανότητά του να συμπιέζει το νόημα κρατώντας τα ουσιώδη σε κάθε περίπτωση, χωρίς περιττές παρεκτροπές λεκτικές, εκφραστικές.
Να μένει όμως και κάτι από το σύνολο των, άλλοτε εκ περισσής ορμής, άλλοτε εκ περισσής τέχνης κι άλλοτε εκ περισσότερης γλωσσικής μαλθακότητας λεχθέντων. Το λακωνίζειν από την μεριά του συνομιλητή. Η ικανότητα του, δηλαδή, να αφαιρεί βλέπoντας συγχρόνως και sous la facade.
Περιδιαβαίνοντας τα ελληνικά μπλογκς εδώ και κάτι μήνες, παρατηρώ σε πολλά κείμενα μια ροπή αντίθετη προς εκείνη τη μορφή έκφρασης που θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί λακωνική, είτε από τη μεριά του γραφιά είτε από τη μεριά του κάθε σχολιαστή του. Διάλογος που συχνά καταλήγει σε μια ατέρμονη φλυαρία χωρίς σκοπό. Και ως σκοπό εννοώ απλά την στοιχειώδη κατάληξη σε κάποιο συμπέρασμα.Από κάθε κουβέντα, ακόμα και από την πιο “ελαφρά” πιστεύω πως μπορεί να βγει κάποιο συμπέρασμα. Αλλιώς, δεν καταφέρνουμε τίποτα παραπάνω από την ικανοποίηση της “συγγραφικής” ή “δημοσιογραφικής” ή κάθε άλλου είδους διαδικτυακής αυταρέσκειάς μας, η οποία βρίσκει γόνιμο έδαφος για να ευδοκιμήσει στον χώρο των μπλογκς. Αυτό ισχύει βέβαια με την υπόθεση πως όντως θέλουμε να καταφέρουμε κάτι με αυτή την διαφορετική( για να μην πω εναλλακτική, αυτό είναι θέμα άλλου άρθρου) μορφή έκφρασης,
Πάντως, με χαρά, βλέπω, πως, τουλάχιστον στη δική σου διαδικτυακή γωνιά,κάτι έχει αρχίσει να ζυμώνεται, cher Cerulaire…
ΥΓ: Καίτοι, η προτροπή σου βλέπω να αφορά μονάχα τον Μεγάλο Inquisitor, κάπως αναρχικά εισβάλλω στον διάλογο και του λόγου μου!Ανιδιοτελώς και άνευ ανταλλάγματος, δικαιωματικά περισσότερο θαρρώ, ως νεαρά συνάδελφος, το λιγότερο, μπλογκολόγος!
Βλέπεις, κι άλλοι, λοιπόν, διαβάζουν τις ιστορίες σου, άσχετα αν η online παρουσία τους είναι κάπως πιο”λακωνική”. Άδικο να σε πιάνει το παράπονο!
Τετάρτη, 2 Αυγούστου 2006 at 1:18 πμ
Το λακωνίζειν δύσκολα ευδοκιμεί εκεί όπου κυριαρχεί το ποσοτικό κριτήριο.
Από τη στιγμή που έφτιαξα το blog αντιμετώπισα το ζήτημα της σωστής διαχείρισης του λόγου. Διαπίστωσα γρήγορα ότι αν θέλουμε να φτάσουμε στην ικανοποιητική επικοινωνία πρέπει να ξεφύγουμε από τον πλεονασμό και την προχειρολογία. Ο διάλογος και η κριτική υποστηρίζει αυτή την προσπάθεια και φυσικά η κριτική.
Το λακωνίζειν είναι επίκαιρο όχι μόνο στην τρέχουσα, την καθημερινή επικοινωνία αλλά ακόμα περισσότερο στο δημόσιο και τον ακαδημαϊκό λόγο. Τα επιστημονικά βιβλία και άρθρα στην πλειοψηφία τους χαρακτηρίζονται από φλυαρία και έλλειψη συστήματος. Για να μην αναφερθώ στον πολιτικό λόγο. Ή στις εφημερίδες των εκατό και πλέον σελίδων. Είναι ευχάριστο τουλάχιστον ότι διευρύνεται η ανακύκλωση.
Το λακωνίζειν θεωρώ ότι συγκεντρώνει τη σκέψη, επομένως οδηγεί σταδιακά στη δημιουργία ενός άξονα έκφρασης. Το θέλω αυτό ώστε το blog να μην ξεχειλώσει -γιαυτό και κάποια στιγμή αφαίρεσα ορισμένα posts- αλλά πάνω σε σταθερές βάσεις να ενώσει μια λογική ποικιλία θεμάτων και απόψεων.
ΥΓ. 1. Δίκιο έχεις… Μερικές φορές με πιάνουν κι εμένα οι συναισθηματισμοί!
Τετάρτη, 6 Σεπτεμβρίου 2006 at 11:39 μμ
Τοσάκις και οσάκις και πολλάκις
αυτή γλώσσα του νομικάριου μου προκαλεί ύπνο.
Επιτέλους γιατί το έκανες το μπλογκ?Για να γράφεις μόνος σου δημαρά;Τι είναι πάλι αυτό το θέμα. Εννοώ ρε αγόρι τι να γράψουμε; Μου θυμίζει έκθεση στο λύκειο. Αφού μας κοτσάρεις το απόφθεγμα συνδύασέ το με κάτι…Κάνε μια σκάντζα ένα άλλο πόιντ. Πες για τη συναισθηματική λακωνικότητα…Πες για τη λακωνικότητα της ωριμότητας…Πες για κάτι χωρίς λακωνικότητα.Αλλά αν θες το μπλογκ να είναι ζωντανό και να αναπνέει, να ρέει και να ανανεώνεται τότε δώσε ένα έρισμα ρε μεγάλε!
Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2007 at 2:22 μμ
“Τα μεν πρώτα τα ξεχάσαμε τα δε δεύτερα δεν τα καταλάβαμε γιατι είχαμε ξεχάσει τα πρώτα.”
Απάντηση αρχαίου σπαρτιάτη σε κάποιον που φλυαρούσε.
“Ησυχίαν καλόν”
Επιστολή σπαρτιάτη βασιλιά σε καποιον που οραματιζόταν επιθέση εναντιον τηε σπάρτης.
Λακωνίζειν σημαίνει απλή, έξυπνη και εύστοχη δράση ή λόγος, που φέρνει αποτέλεσμα.