Ο Ράμπο ακόμα πολεμάει (κοντά) στο Βιετνάμ

Μια που πιάσαμε την κουβέντα για τη σάτιρα, είναι πράγματι αναζωογοννητικό να επιβεβαιώνεται η αλήθεια των άρθρων της uncyclopedia (της αντίστοιχης αγγλικής Φρικηπαίδεια). Εκεί λοιπόν στο λήμμα Rambo αναφέρεται:

Rambo is often found fighting Communists and other Socialists, he thinks he is still fighting in the conflict in Vietnam.

Όταν πήρε το μάτι μου ότι στ’ αλήθεια γυρίζεται ο Ράμπο IV, το μυαλό μου πήγε σε κάποια αποστολή στα σύγχρονα πολεμικά θέατρα του Αφγανιστάν και του Ιρακ. Τελικά όμως ο βετεράνος του Βιετνάμ, Τζον Ράμπο, θα μείνει στα γνωστά γιαυτόν μέρη της Ινδοκίνας και θα αναλάβει να σώσει εθελοντές ιεραπόστολους στη ζούγκλα του Μιανμαρ (Βιρμανία).

Η αρχή του πλοτ είναι πραγματικά εμπνευσμένη. Αντιγράφω απο το in.gr:

Στη νέα ταινία, ο Σταλόνε είναι πλέον συνταξιούχος, ζει στη Μπανκόγκ και εργάζεται ως επισκευαστής σκαφών.

Τελικά και η Αμερική τρώει τα παιδιά της!

Η γλυκιά εκδίκηση της σάτιρας

Απόσπασμα από τα εις εαυτόν… (το βιβλίο θα γίνει πλατινένιο μετά το θάνατο μου)

Έπεσες στην παγίδα, Κηρουλάριε, χωρίς να το καταλάβεις. Να ρίξουμε και το μερίδιο στην κακούργα κοινωνία, ναι. Dishonorable society…. Σύμφωνοι, από μικρό παιδί δούλευες οικοδομή και κουβάλαγες σάκους με τσιμέντα. Μετά στα εφηβικά σου χρόνια σε βάλανε να ακούς έντεχνο καταναγκαστικά. Ήρθε και ο Ελύτης σε χάλασε, για να μην πούμε για τον Έλιοτ που ακολούθησε. Συν το ενάμισι εκατομμύριο διατάξεις που εμβόλισαν μες στον εγκέφαλό σου. Έφαγες βέβαια στη μάπα και όλο το νεοελληνικό τρεντιλίκι που σε συνδυασμό με τις επιφυλλίδες του Χρήστου Γιανναρά και το Ριζοσπάστη δημιούργησε ένα εκρηκτικό μείγμα. Ήρθες μετά στη Γερμανία, σε μαστιγώνανε νύχτα μέρα οι ναζί. Τραγικές περιστάσεις. Έχεις και ένα δίκιο να πεις ότι πολλοί ανθρώποι σε βάλανε σε σκέψεις, αλλά λίγοι σε μάθανε να χαίρεσαι ή μάλλον το πώς να χαίρεσαι.

Από κοντά

Και μέσα από το blog θα παρακολουθήσουμε την εξέλιξη αυτής της ιστορίας. Τώρα θέλω μόνο να πω ότι μου άρεσε πολύ η στάση του Αντώνη Τσιπρόπουλου διαχειριστή του blogme, για το μέτρο και τη σοβαρότητα της. Με αυτά τα όπλα άλλωστε πρέπει να αντιμετωπίζουμε τη φαιδρότητα και την υποβάθμιση που συναντάμε γύρω μας. Και με το απαραίτητο χίουμορ φυσικά!

Update 1/11: Μετά τις καινούργιες πληροφορίες (ότι δηλαδή το γεγονός συνέβη πριν από πέντε μήνες -κάτι που δεν είπε από την πρώτη στιγμή ο Τσ. – βλ. και παραπάνω άρθρα) η άποψη μου αυτή δεν αναιρείται πλην όμως σίγουρα σχετικοποιείται σε ένα βαθμό.

Μήνυση κατά του Blogme.gr

Είπαμε για χειροπέδες και τις φοράμε σ’ όποιον λάχει.

Η δικομανία κάποιων πολιτών και ο υπερβάλων ζήλος των διωκτικών αρχών φαίνεται να οδηγούν σε μια ακόμα τραγελαφική ιστορία.

Συγκεκριμένα όπως προκύπτει από την ίδια την ιστοσελίδα blogme.gr και (ενδεικτικά) από την athens.indymedia και την agitprop ο Αντώνης Τσιπρόπουλος, διαχειριστής του blogme.gr συνελήφθη μετά από μήνυση γνωστού απ’ ό,τι λέγεται προσώπου για δυσφήμιση και άσεμνο, υβριστικό περιεχόμενο. Να σημειωθεί, βέβαια, ότι η εν λόγω σάτιρα βρισκόταν σε άλλο blog, το οποίο απλά ήταν καταχωρημένο στο directory του Blogme και στις υπηρεσίες ροής RSS. Για το τι σημαίνει αυτό ακριβώς δείτε εδώ.

Σε περίπτωση που η ιστορία έχει έτσι, πρόκειται για αστεία πράγματα. Δεν μπορεί να τραβάς έναν άνθρωπο που είναι αρχειοθέτης για δυσφήμιση. Είναι σα να συλλαμβάνεις τον υπεύθυνο της βιβλιοθήκης που κρατάει αρχείο εφημερίδων. Πέρα από κάθε λογική, δυστυχώς όμως ένας άνθρωπος ταλαιπωρείται και το κράτος του χαλάει την ησυχία. Εύχομαι γρήγορα να ξεμπλέξει ο άνθρωπος αυτός και να σταματήσουν να συμβαίνουν επιτέλους τέτοιες φαιδρότητες. Νόμιζα ότι στο σώμα δίωξης ηλεκτρονικού εγκλήματος υπήρχε και κάποιο εξειδικευμένο προσωπικό!

Αν κάποιος από τους bloggers, που ξέρουν τι και πώς, ας ενημερώσει με κάποιον τρόπο ποιο ήταν το πρόσωπο και το blog.

Update 27/10: To κείμενο που υπήρχε στο blogme.gr με όλο το ιστορικό της υπόθεσης πριν κατέβει μετά από προειδοποιήσεις, σώζεται εδώ.

Καλή νομική προσέγγιση της υπόθεσης για όσους ενδιαφέρονται από το Netpen. Δεν έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα με ποινικά, αλλά κάποιες απορίες μου θα θέσω όταν τελειώσει αυτή η ιστορία.

Allimiamera, Pascal: Ξεκάθαρες σχέσεις

Προφανές ότι σημασία έχει και ο τρόπος με τον οποίο λανσάρεις ένα θέμα. Μπορεί το ζουμί να βρίσκεται στο περιεχόμενο αλλά καμιά φορά θες και καλή γαρνιτούρα. Τα λέω όλα αυτά γιατί είδα ότι μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία, για την οποία είχα φτιάξει ένα λινκ σε παλιότερο ποστ μου, πέρασε ασχολίαστη. Αναφέρομαι στο “Χρονικό ενός one night stand” που έγραψε στο μπλογκ της “Arbeit macht frei” η allimiamera.

Αυτό που νομίζω ότι έφταιξε ήταν ότι έδωσα ένα ξερό λινκ. Πάρτε και διαβάστε σα να λέω. Δεν πάει έτσι όμως. Ας επανορθώσω.