Τσιτσιολίνα

Ίσως κάποιοι να είχαν την περιέργεια να κάνουν κλικ δεξιά στο στοιχηματικό μπλογκ “to-bet-or-not-to-bet”. Ομολογώ, λοιπόν, ότι μου αρέσει να ποντάρω το κατιτίς μου στην μπάλα. Γυροφέρνω σε αρκετές σελίδες, όπου διαβάζω εκτός από προγνωστικά και άλλα ωραία πράγματα. Για παράδειγμα σήμερα το άρθρο του “St. John” στο “e-bet.gr”.

Για ακόμη μια φορά ο γαύρος με την… αξία του… πήρε το αποτέλεσμα που ήθελε. Δυστυχώς η… αξία του ισχύει μόνο για τους Ελληνικούς αγώνες, γιατί στην Ευρώπη χωρίς αυτή παίζει σε μόνιμη βάση το ρόλο της Τσιτσιολίνα…

Tι να πεις και τι να αφήσεις από το έργο του Μπριάκου? Τρία πέναλτυ, αν και το πρώτο του Καμπάνταη στο Α’ ημίχρονο στο γήπεδο δεν φάνηκε ότι ήταν. Τα άλλα δύο πάντως μόνο εις βάρος του Ολυμπιακού δεν δίνονται, είναι που τους έχει σφάξει η διαιτησία φέτος όπως είπε στην συνέντευξη τύπου ο θείος. Έπρεπε να έχει αποβληθεί ο αλήτης ο Καστίγιο που για μια ακόμη φορά χτύπησε αντίπαλο εκτός φάσης χωρίς φυσικά να αποβληθεί…. Για την κλωτσιά του Ανατολάκη στο κεφάλι του Καπάνταη, συνηθισμένο φαινόμενο, δεν πιστεύω να είχε κανείς την απαίτηση να τιμωρηθεί ο μπαρμπα Γιώργος… Εντάξει για το γκολ του Τοροσίδη δεν περίμενα να το ακυρώσει, εδώ δεν ακύρωσαν εκείνο του Κωνσταντίνου στην Τούμπα που ήταν πάνω από 1 μέτρο οφσάιτ θα ακύρωναν του Τοροσίδη που ήταν οριακό? Αλλά πλάκα είχε ότι το ίδιο ακριβώς φάουλ που πήρε ο Ολυμπιακός στην φάση του τρίτου γκολ, δεν το πήρε ο Σέζαρ δύο λεπτά αργότερα, ίσως επειδή δεν φορούσε την σωστή φανέλα… Εδώ τον είχαν πάρει χαμπάρι όλοι οι γαύροι και έπεφταν μέχρι και στην περιοχή τους για να πάρουν φάουλ από τον Μπριάκο… Δεν πειράζει, τουλάχιστον έτσι θα περάσουν και φέτος στους ομίλους του champions league και θα έχουμε ένα στάνταρ για τρεις μήνες!!! Και το κλου της βραδιάς, το υπόδειγμα παράγοντα, the one, the only, Σάββας Θεωδορίδης κουβάλαγε μια πέτρα και προσπαθούσε να πείσει ότι του την έριξαν από την εξέδρα. Θα την είχε ξεχάσει στο σακάκι μάλλον από το παιχνίδι της Τετάρτης με τα Γιάννινα και δεν θα το θυμόταν. Η γεροντική ανία στην ηλικία του είναι φυσιολογικό φαινόμενο άλλωστε…

Εντωμεταξύ έμαθα ότι ταράχτηκαν όλοι οι σπουδαίοι αθλητικογράφοι με τη συμπεριφορά των Παοκτσήδων απέναντι στο Νίνη. Ευτυχώς που οι υπόλοιποι φίλαθλοι δίνουν το παράδειγμα δηλαδή. Είπαμε για κατεστημένο αλλά αυτοί οι δημοσιογράφοι είναι τελείως ξετσίπωτοι να πούμε. Που να μην είχα δει με τα ίδια μου τα μάτια στην τηλεόραση τι έγινε στο Καραϊσκάκη με τον ΠΑΣ Γιάννενα, τα αντικείμενα και τις κροτίδες που πέφτανε σύννεφο και το βρισίδι για την Ήπειρο και τα Γιάννενα. Αλλά τώρα βρήκαμε το Νίνη να ασχολούμαστε… Ρε άντε γεια…

Ήμουνα λοιπόν μια βδομάδα την προηγούμενη στην Ελλάδα και εκτός από το αθλητικό μενού υπήρχε και επιδόρπιο πολιτική. Ίδια πράγματα δηλαδή. Όλοι οι καλοφαγομένοι να χαριεντίζονται μέσα στη βουλή με παροιμίες και αστειάκια ή να ειρωνεύονται ο ένας τον άλλον προσπαθώντας να το παίξουνε μάγκες. Ακούγεται περίεργο αλλά είναι η ωμή αλήθεια. Οι ταγοί του έθνους πάνε να πουλήσουνε μαγκιά. Τάχα συζήτηση για την πρόταση μομφής σου λέει ύστερα. Και το 90% των εφημερίδων να κάθονται και να το παρουσιάζουν αυτό σα σοβαρό πράμα. Αλλάζει το πολιτικό σκηνικό η μία. Κυρίαρχη η κυβέρνηση η άλλη. Μία μία έπρεπε να τις πάρω και να τις σκίσω. Αλλά βαριέμαι. Από όλες τις κοινοβουλευτικές χαριτωμενιές μου άρεσε το αγγλικό του Υπουργού Ανάπτυξης Σιούφα: “Δη πάρτι ιτς όβερ”. Μια καθόλα σεμνή και ταπεινή δήλωση σε άψογο ιδίωμα που εύλογα προκαλεί την απορία: Μήπως το πάρτυ του Σιούφα μόλις άρχισε; (Θα κυβερνήσουμε για πολλές, πολλές τετραετίες.)

Τελικά, ρε παιδιά, στις επικείμενες (εκλογές φυσικά) θα κατέβει η Τσιτσιολίνα να την ψηφίσω;