Ναφθαλίνη
Κυριακή, 22 Απριλίου 2007
Ρίχνοντας μια γρήγορη ματιά στην ελληνική πολιτική αρθρογραφία, διαπίστωσα για ακόμα μια φορά ότι πολλές αναλύσεις, ακόμα και από γνωστά ονόματα του τύπου, μυρίζουν ναφθαλίνη. Κολλημένες στο ξεπερασμένο σχήμα “αριστερά-δεξία” αδυνατούν τόσο να περιγράψουν ένα πολιτικό πρόβλημα, όσο και να προτείνουν κάποια λύση. Ο διαχωρισμός ανάμεσα σε αριστερή και δεξιά πολιτική μπορεί κάποτε να ήταν ένα σχετικά επαρκές εργαλείο ανάλυσης, δεν αντέχει όμως μέσα στη νέα κοινωνία που διαμορφώνεται, αυτή που κάποιοι κοινωνιολόγοι (βλ. Ούλριχ Μπεκ) αποκαλούν κοινωνία της μετανεωτερικότητας.
Οι γενικόλογες ιδεολογικού τύπου αναφορές σε αυτά τα στερεότυπα θολώνουν το τοπίο και κρύβουν τα σύγχρονα πολιτικά ζητούμενα. Δυστυχώς, αντί να κινούμαστε προς τα εκεί, βλέπω ότι ακόμα και άτομα τα οποία συνήθιζαν να έχουν ένα νεωτερικό λογό, αρχίζουν και πάλι στο όνομα αυτής της τεχνητής πόλωσης να ταμπουρώνονται στα γνώριμα αριστεροδεξιά μετερίζια.
Να προλάβω στο σημείο αυτό τη συνηθισμένη κριτική ότι η κατάργηση αυτών των διαχωρισμών αγνοεί τις αντιθέσεις συμφερόντων. Κάθε άλλο. Η διαπίστωση για τη νέα κοινωνία στην οποία μεταβαίνουμε είναι θεωρώ προϊόν μιας ανάλυσης στη βάση του διαλεκτικού υλισμού και λαμβάνει υπόψη της τις καινούργιες σχέσεις παραγωγής και τις τάξεις που διαμορφώνονται στην (παγκοσμιοποιημένη) κοινωνία. Επομένως οι καινούργιες αντιθέσεις θα κατανοηθούν με καινούργια εργαλεία, με τα οποία και η πάλη για την πρόοδο του ανθρώπου θα ενισχυθεί. Επειδή απλά θα προσδιορίστει σε ένα πιο ουσιαστικό επίπεδο, έξω από ασφαλείς, πλην όμως αναποτελεσματικές βεβαιότητες που όντως συντηρούν τα κατεστημένα προβλήματα.
Οπωσδήποτε όμως οι καινούργιες γραμμές θα πρέπει να τεθούν καθαρα.
Κυριακή, 22 Απριλίου 2007 at 3:15 μμ
Είναι αλήθεια πως μετά την κατάρρευση του σοσιαλισμού και αφού έπαψαν πλέον να υπάρχουν οι δύο σαφείς πόλοι έλξης, η πολιτική επιστήμη στράφηκε στην αναζήτηση νέων εργαλείων ανάλυσης. Ένα από αυτά είναι η προσθήκη ενός δεύτερου -κάθετου- άξονα. Μια απλή επεξήγηση και ανάλυση μπορείτε να βρείτε στο εξής site: http://www.politicalcompass.org .
Κυριακή, 22 Απριλίου 2007 at 11:21 μμ
Καιρό είχα να σε ακούσω, αλλά ξαναγύρισες καίριος!
Πολύ ενδιαφέρουσα η πρόταση του politicalcompass, ο κάθετος άξονας βάζει τα πράγματα σε μια πιο συγκεκριμένη βάση. Όντως οικονομικές και κοινωνικές θέσεις ιδίως σήμερα είναι δύο πολύ διακριτά στοιχεία. Πολύ καλή αφορμή για συνέχεια στην κουβέντα.
Και φυσικά όσοι μπείτε κάντε το τεστάκι για να συγκρίνουμε τα αποτελέσματα:) Το δικό μου βγήκε [-3.38; -5.90]. Το πόσο ισχύει το επεξεργάζομαι!
Πέμπτη, 26 Απριλίου 2007 at 1:45 πμ
Not surprisngly, my score is
0.25 (leaning to the Right, thank God)
-0.82 (slightly libertarian)
Pity I missed the centre of the cross just for a little!
Δευτέρα, 30 Απριλίου 2007 at 9:46 πμ
Τα δικά μου αποτελέσματα είναι -0,75 και -3,90. Ναι μεν είναι ενδεικτικά, αλλά φυσικά δεν δείχνουν ολόκληρη την εικόνα. Μην ξεχνάμε ότι το τεστ σχεδιάστηκε με βάση την αμερικανική κοινωνία και έχει κάποιες ερωτήσεις που δεν αγγίζουν την πιο “προοδευτική” Ευρώπη. Εξ’ άλλου είναι πολύ δύσκολο το εγχείρημα της ποσοτικοποίησης της ανθρώπινης σκέψης και λογικής με ένα τόσο απλό τεστ. Αυτό που θα με ενδιέφερε περισσότερο είναι το σκεπτικό με το οποίο δόθηκαν συγκεκριμένες απαντήσεις. Ξέρω ότι έδωσα απαντήσεις, που επηρρέασαν μεν το τελικό αποτέλεσμα προς τη μια κατεύθυνση, αλλά ο τρόπος με τον οποίο σκέφτηκα δείχνει καθαρά την άλλη.