<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:geo="http://www.w3.org/2003/01/geo/wgs84_pos#" xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/"
		>
<channel>
	<title>Σχόλια στο Prokofiev plays Rachmaninov: Prelude in G Minor</title>
	<atom:link href="http://cerulaire.wordpress.com/2008/12/09/prokofiev-plays-rachmaninov-prelude-in-g-minor/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://cerulaire.wordpress.com/2008/12/09/prokofiev-plays-rachmaninov-prelude-in-g-minor/</link>
	<description>Avec Cérulaire Enchaîné</description>
	<lastBuildDate>Tue, 22 Sep 2009 12:25:32 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.com/</generator>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
		<item>
		<title>Από: RaoulD.</title>
		<link>http://cerulaire.wordpress.com/2008/12/09/prokofiev-plays-rachmaninov-prelude-in-g-minor/#comment-6868</link>
		<dc:creator>RaoulD.</dc:creator>
		<pubDate>Thu, 18 Dec 2008 06:23:08 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://cerulaire.wordpress.com/?p=129#comment-6868</guid>
		<description>Χαμέμηλον και παλιός Χόλμπορν. Ραχμάνινοφ, μπλογκ. ΄Ενα σχόλιο. Ένας συνδυασμός, μια  ιστορία. Και μέσα σε κάθε ένα από αυτά βρίσκεται κάποιο πρόσωπο, πρόσωπα, ζούνε μέσα σου. Και νιώθεις μια υδάτινη αίσθηση να σε αγγίζει. Το γράψιμο είναι δύσκολο γιατί τα χέρια σου είναι αγκυλωμένα από το κρύο, μα ταιριάζει στη στιγμή. 

Αυτό το αλφάβητο αρχίζει να σου φαίνεται μαγικό πια. Αλλά πάλι βιάζομαι να καταλήξω. Ηρεμία... Οι νότες είναι τόσο καθαρά μπερδεμένες, όπως και οι ιστορίες. Η μαγεία είναι σκέτες πράξεις, χωρίς ερμηνεία.

Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι χαίρομαι για αυτό το comment. Χαίρομαι γιατί είμαι ξανά εδώ. Θα σε δω στην Αθήνα.</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Χαμέμηλον και παλιός Χόλμπορν. Ραχμάνινοφ, μπλογκ. ΄Ενα σχόλιο. Ένας συνδυασμός, μια  ιστορία. Και μέσα σε κάθε ένα από αυτά βρίσκεται κάποιο πρόσωπο, πρόσωπα, ζούνε μέσα σου. Και νιώθεις μια υδάτινη αίσθηση να σε αγγίζει. Το γράψιμο είναι δύσκολο γιατί τα χέρια σου είναι αγκυλωμένα από το κρύο, μα ταιριάζει στη στιγμή. </p>
<p>Αυτό το αλφάβητο αρχίζει να σου φαίνεται μαγικό πια. Αλλά πάλι βιάζομαι να καταλήξω. Ηρεμία&#8230; Οι νότες είναι τόσο καθαρά μπερδεμένες, όπως και οι ιστορίες. Η μαγεία είναι σκέτες πράξεις, χωρίς ερμηνεία.</p>
<p>Το μόνο που θέλω να πω είναι ότι χαίρομαι για αυτό το comment. Χαίρομαι γιατί είμαι ξανά εδώ. Θα σε δω στην Αθήνα.</p>
]]></content:encoded>
	</item>
	<item>
		<title>Από: chicumita</title>
		<link>http://cerulaire.wordpress.com/2008/12/09/prokofiev-plays-rachmaninov-prelude-in-g-minor/#comment-6867</link>
		<dc:creator>chicumita</dc:creator>
		<pubDate>Fri, 12 Dec 2008 21:25:02 +0000</pubDate>
		<guid isPermaLink="false">http://cerulaire.wordpress.com/?p=129#comment-6867</guid>
		<description>Καλά, στο blog σου μπαίνουμε μόνο πατώντας λάθος link πια. Αλλά πραγματικά, το γεγονός ότι επέστρεψες με αυτό το post, μετά από τόσους μήνες, λέει πολλά για την ψυχολογία σου...</description>
		<content:encoded><![CDATA[<p>Καλά, στο blog σου μπαίνουμε μόνο πατώντας λάθος link πια. Αλλά πραγματικά, το γεγονός ότι επέστρεψες με αυτό το post, μετά από τόσους μήνες, λέει πολλά για την ψυχολογία σου&#8230;</p>
]]></content:encoded>
	</item>
</channel>
</rss>
