Η μαριονέτα
Πέμπτη, 18 Δεκεμβρίου 2008
Νιώθεις για μια στιγμή μετέωρος. Ένας ηλεκτρικός φόβος σε ανατριχιάζει. Μα έπειτα αιωρείσαι ελεύθερος. Δεν είσαι πλέον μια μαριονέτα. Νόμιζες πριν ότι ήξερες όλες σου τις κινήσεις, τα όρια σου. Τα σχοινιά ήταν οι ερμηνείες σου. Αλλά τώρα τα έχεις κόψει. Μπορείς να κάνεις αυτό που θέλεις.
Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2009 at 6:26 πμ
Πολύ εύκολα θεωρείς ότι κόβονται τα σκοινιά φίλε μου. Έτσι δεν πρόκειται να κόψεις κανένα. Απλώς τα αντικαθιστάς με άλλα κρυμμένα.
Εκτός βέβαια αν αναφέρεις μόνο τι πρέπει να γίνει.
Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009 at 10:05 πμ
Όντως δεν εξηγώ πώς αντιλαμβάνομαι το κόψιμο των σκοινιών. Ίσως να έχω μια αίσθηση όμως.
Δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση για μια απλή διαδικασία ενδοσκόπησης. Τα σκοινιά δεν κόβονται με απλές σκέψεις, ιδίως με προσωπικούς -και συχνά εγωιστικούς- αυτοσχεδιασμούς. Πρέπει κανείς να στραφεί βαθιά μέσα του με επίγνωση της άγνοιάς του, για να έρθει σε επαφή με το απεριόριστο και να λύσει έτσι τους δεσμούς των ερμηνειών του.
Πολλοί σοφοί άνθρωποι έχουν μιλησει για τον τρόπο με τον οποίο μπορεί να φτάσει κανείς εκεί. Μπορούμε να ξεκινήσουμε από πολύ διαφορετικά σημεία, για παράδειγμα από τον Επίκτητο ή το Βούδα, το Γρηγόριο Παλαμα ή το Φρόυντ. Σε κάθε περίπτωσω θεωρώ ότι πρόκειται ίσως για το πιο συναρπαστικό ταξίδι…
Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2009 at 1:25 μμ
Ωραία γιατί οι περισσότεροι άνθρωποι νομίζουν ότι αρκεί να πεις κάτι για να γίνει ή με άλλα λόγια (όπως λέει και ο αγαπημένος μου συγγραφέας) «ότι αυτά τα πράγματα είναι σαν να φυσάς και να φτιάχνεις μπουκάλια».
Η γνώση είναι πάντοτε κρυμμένη βαθιά (ένδον σκάπτε). Μερικοί ανησυχούν και το αντιλαμβάνονται. Οι περισσότεροι κοιμίζουν την ανησυχία τους με ένα καλό ποτό και το ματς στην τηλεόραση.
Όπως λέει και ένας άλλος αγαπημένος μου συγγραφέας:
«Κάθε κρίκος στην αλυσίδα των Αθανάτων, προσφέρει έναν κόκκο παραπάνω, για να ελαφρύνει το φορτίο εκείνου που έρχεται πίσω, όμως κάθε ψυχή που ρίχνεται σε αυτή την μοναδική επιχείρηση είναι μια πρωταρχική δοκιμή της Ζωής για να κάνει από αυτόν τον πλανήτη Γη επίσης, έναν Κόσμο Θεϊκής Επαγρύπνησης».
Πρόκειται όντως για συναρπαστικό ταξίδι.
Και πολύ δύσκολο.